bibliotheekgent's Podcast

Griet Pauwels interviewt Johan de Boose. Hij studeerde Slavische talen en Oost-Europakunde, werkte als journalist en programmamaker, was actief in de theaterwereld en is nu voltijds schrijver.
Zijn talloze reizen resulteerden in reportages en reisverhalen als ‘De poppenspeler en de duivelin’ (Kroatië), ‘Het Geluk van Rusland ‘en ‘Alle dromen van de wereld’ (Polen). Hij publiceerde vier dichtbundels, o.a. ‘Geheimen van Grzimek’.
Vanuit zijn fascinatie voor de Tweede Wereldoorlog (Vlaamse collaboratie, Russische oorlogsinspanning, het beleg van Leningrad) schreef hij in 2011 ‘Bloedgetuigen’, een ambitieuze en lijvige roman met een panoramische blik op de 20ste eeuw.
Bij de uitreiking van de H.R. Holstprijs voor ‘De grensganger’ sprak hij ook over zijn ‘waanzinnige empathie’ en zijn buitenmatige liefde voor het woord.
Meer info : www.johandeboose.be

Griet Pauwels interviewt Herman Pleij. Herman Pleij was tot 2008 hoogleraar in de Historische Nederlandse Letterkunde in Amsterdam. Zijn fenomenale kennis van de laatmiddeleeuwse literatuur, de rederijkers, de rol van de drukpers, de volksliteratuur en –cultuur, de ontwikkeling van identiteit en burgerschap wordt weerspiegeld in ‘De sneeuwpoppen van 1511’ (over stadscultuur), ‘Dromen van Cocagne’ (over het volmaakte leven), ‘Van karmijn, purper en blauw’ (over kleuren) en ‘Het gevleugelde woord’ (over literatuur 1400-1560). In het najaar van 2011 verscheen zijn opmerkelijke studie ‘Anna Bijns, van Antwerpen’.
Herman Pleij toont aan hoe literatuur en maatschappij zich tot elkaar verhouden. Altijd zoekt hij naar de verborgen mechanismen achter onze culturele ontwikkelingen. Een gesprek met een veelzijdig man.

Griet Pauwels interviewt Anneke Brassinga. Brassinga vertaalde werk van onder meer Nabokov, Oscar Wilde en Sylvia Plath, schreef proza en essays, maar vestigde haar naam vooral als dichter. Sinds haar poëziedebuut in 1985 oogstte ze lof en waardering voor ‘Hapschaar’, ‘Verschiet’, ‘Wachtwoorden’ en ‘Ontij’. Ze werd veelvuldig bekroond: met de VSB-Poëzieprijs, Anna Bijnsprijs en Constantijn Huygensprijs voor haar hele oeuvre (2008).

In haar poëzie gaat ze aan de slag met de taal; door het gebruik van citaten, metaforen, taalgrapjes en woordspelletjes turnt ze die om tot een eigen idioom dat bekoort en indruk maakt. Ook de natuur speelt een bepalende rol in haar werk.

Ooit noemde ze in ‘De avonden’(VPRO) haar kennismaking met de literatuur zonder meer ‘levensreddend’ en een goed gemaakt gedicht een ‘verplichting’.
Meer info: www.dbnl.org/auteurs/

Griet Pauwels praat met Do Van Ranst. Bij het verschijnen van ‘Mombakkes’ (2010) rekenden Nederlandse critici Do Van Ranst tot de ‘crème de la crème van de hedendaagse Vlaamse jeugdliteratuur’. Sinds zijn debuut ‘Boomhuttentijd’ heeft de auteur al enkele klassiekers voor adolescenten op zijn naam, zoals ‘Mijn hondenjongen’ en ‘Ravenhaar’. ‘Mijn vader zegt dat wij levens redden’ won zelfs de prestigieuze Deutsche Jugendliteraturpreis. Van Ranst gaat geen uitdaging uit de weg. In opdracht van de Filharmonie schrijft hij teksten voor de KIDconcerten. Hij publiceerde ‘Boekenbende in de bib’ voor de Jeugdboekenweek en ‘Eline wordt een ster’ voor mensen met leesmoeilijkheden. Dit najaar verschijnen ‘Showbizzkiss’, gebaseerd op een waargebeurd verhaal, en een hertaling van Maeterlincks ‘Blauwe Vogel’ met illustraties van Carll Cneut.

Griet Pauwels interviewt de intendant van de Vlaamse Opera Aviel Cahn. Cahn studeerde rechten en muziek, was manager van het China National Symphony Orchestra, leidde de opera in Bern en werd in 2009 de jongste Europese operadirecteur. Hij staat bekend om zijn samenwerking met de invloedrijke regisseur Guy Joosten, met de Duitse componist Christian Jost en met toneelschrijver Dario Fo. ‘Opera is geen museum uit het verleden’ is een van zijn credo’s. De bevlogen Cahn staat voor een frisse aanpak met thematische jaarprogramma’s en het operafestival ‘XXI’. Als prelude op het Maeterlinckjaar werd samen met theatercollectief Abattoir Fermé de adaptatie van ‘L’Intruse’ gecreëerd.

Griet Pauwels interviewt de jonge filmregisseur Gust Van den Berghe in de Paarse zetel .
Vorig jaar was zijn nobudget-regiedebuut ‘En Waar de Sterre Bleef Stille Staan’ te zien in Cannes. Dit jaar presenteerde Van den Berghe er ‘Blue Bird’ , zijn eigenzinnige interpretatie van Maeterlincks successtuk ‘L’oiseau bleu’.
De veelbelovende jonge regisseur valt op door zijn talent én door zijn ongewone uitgangspunten. Zo werd zijn eerste film gedraaid met acteurs met het Downsyndroom, en trok hij voor ‘Blue Bird’ naar Togo, waar hij de mythische zoektocht naar de blauwe vogel linkte aan de cultuur van het Tamberavolk. Blue Bird speelt op 15 en 18 oktober op het Gentse Filmfestival, daarna in de zalen.
Een gesprek over de zevende kunst en over inspiratie uit werk van zo verscheiden auteurs als Timmermans en Maeterlinck.

P.F. Thomése debuteerde laat maar succesvol met de historisch-mythologische bundel Zuidland. Hij won er in 1991 de AKO Literatuurprijs mee. Na De weldoener verscheen midden 2011 Grillroom Jeruzalem, een verslag van een reis door Israël en de Palestijnse gebieden, op uitnodiging van een humanitaire organisatie.
Thomése schrijft nu eens onverbloemd autobiografisch (Schaduwkind), dan weer historisch (Het zesde bedrijf), en soms onvervalste kolder en scherpe satire.

Er is geen genre in de jeugdliteratuur dat deze Nederlandse auteur niet beoefent: prentenboeken, eerste leesboekjes, poëzie, adolescentenromans, ... De drie veelbekroonde ‘Superguppie’ boekjes zijn speelse gedichten voor kinderen rond alledaagse onderwerpen. Met zijn jongerenromans won hij maar liefst drie keer de Gouden Zoen. Hij werkt graag samen met diverse illustratoren, o.a. met Gentenaar Carll Cneut. Hun bloemlezing dierengedichten voor kinderen ‘Fluit zoals je bent’ werd bekroond met een Boekenpluim. Met ‘Opa laat zijn tenen zien’ en ‘Draken met stekkers’ creëerde hij een nieuw genre, het ‘stripgedicht’. ‘De gelukvinder’, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een jonge Afghaanse vluchteling, bewerkte hij zelf voor volwassenen; het boek wordt binnenkort vertaald en verfilmd.

In 2006 won de Belgische schrijfster van Marokkaanse afkomst Rachida Lamrabet de Kif Kif-literatuurprijs met het verhaal ‘Mercedes 207’.
Met haar roman ‘Vrouwland’ over de complexe problematiek van mensen die hun vaderland achter zich laten, sleepte ze de debuutprijs van Boek.be in de wacht. Nadien verscheen de verhalenbundel ‘Een kind van God’.
Voor ’t Arsenaal schreef ze de theatertekst ‘Belga’, over de eerste generatie gastarbeiders die eind de jaren zestig in België arriveerde.
Over haar rol en positie als schrijfster zegt ze: ‘Ik heb wel het gevoel dat het mijn verantwoordelijkheid is om standpunten in te nemen (…), maar mijn grootste ambitie is mooie boeken te schrijven.’ Een gesprek met een boeiende vrouw.

Aansluitend bij de tentoonstelling ‘Het gewichtige lichaam. Over dik, dun, perfect of gestoord’ van het Museum Dr. Guislain brengt Marita de Sterck op dinsdagmiddag 1 maart (12.30u.-13.30u.) een lezing over ‘Alles is het lichaam. Hoe lichamen in niet-westerse culturen worden gevat in rituelen en verhalen’.
In niet-westerse initiatierituelen staat het lichaam centraal. Met krachtige symbolen worden jongeren ingewijd in hun nieuwe, vruchtbare lichaam. In initiatieverhalen krijgen zowel de angst als het verlangen rond het lichamelijke een plaats. Verhalen, bedoeld om jongeren te laten thuiskomen in hun nieuwe lichaam, blijven ook betekenisvol voor wie al lang in een rijp lichaam gearriveerd is. Ze weerspiegelen onze wensdromen en oerangsten rond het ‘gewichtige’ lichaam.
Marita de Sterck doceert literatuur en antropologie. Als schrijfster heeft ze bekendheid verworven met cross-over romans als ‘De hondeneters’. Groeirituelen en inwijdingsverhalen fascineren haar al heel lang. Haar favoriete oerverhalen waarin meisjes vrouwen worden zijn gebundeld in: ‘Bloei, 60 volksverhalen uit de hele wereld die van meisjes vrouwen maken’

Jeroen Olyslaegers beschouwt Louis Paul Boon als zijn geestelijke vader. Hij publiceerde in 2009 de veelbesproken roman ‘Wij’. De auteur loodst ons binnen in een labyrint van verhalen, waartegen we ons amper kunnen verweren. Alsof Olyslaegers, kenner van de film- en popcultuur en enthousiast gebruiker van de nieuwe media, ons ervan wil overtuigen dat verhalen het enige zijn wat ons nog rest in deze troebele tijden.Olyslaegers debuteerde al in de jaren negentig, maar ging recent vooral met theaterbewerkingen aan de slag. Zo leverde zijn ‘Woeste hoogten’ Theater Artemis een Gouden Krekel op voor de meest indrukwekkende jeugdtheaterproductie.